De bouw van de Opstandingskerk

Nadat de kerkgangers van de wijk Peelo, de wijk Marsdijk en het hervormde deel van Noorderpark enkele jaren "Samen Op Weg" kerkten in de basisschool "De Scharmhof" in de wijk Peelo, werd besloten om gezamenlijk een kerkgebouw te bouwen. Want "een kerk die leeft bouwt aan zijn toekomst". Een historische gebeurtenis want het was nog niet eerder in Assen voorgekomen dat twee kerkgemeenschappen gezamenlijk een kerk gingen bouwen.

De locatiekeuze heeft de nodige tijd gevergd en ook de verschillende procedurelijnen binnen de twee kerken kosten tijd. Hervormd Assen had het geld al klaar liggen. Gereformeerd Assen hield hiervoor een succesvolle actie. Maar na het "groene licht"  werd ook al vrij snel besloten tot de bouw en om gezamenlijk een Bouwbulletin uit te gegeven met daarin allerlei informatie. 

In het eerste bouwbulletin wordt het gebouw alsvolgt beschreven:
Het terrein (ca. 2000 m2) ligt aan de Meentgoorn op de zichtlijn vanaf de belangrijkste wegen. De ingang is gelegen aan een voorplein dat als ontmoetingsgebied kan functioneren. In het gebouw is centraal de ontmoetingshal geplaatst, waar vandaan de kerkruimten bereikbaar zijn. Deze ontmoetingshal kan d.m.v. verschuifbare paneelwanden vergroot worden door de twee vergaderruimten er bij te betrekken.
Het netto vloeroppervlak van de totale kerkruimte is 320 m2. Een deel (85 m2) kan d.m.v. een optrekbare scheidingswand afgescheiden worden, zodat dit deel ook als grote vergaderruimte dienst kan doen. Het liturgisch centrum is vanaf elke plaats goed zichtbaar en er wordt overwogen om dit verplaatsbaar te maken i.v.m. het flexibel gebruik van de kerkruimte.
De sfeer in de kerkruimten heeft een naar binnen gericht karakter; er zijn weinig raamopeningen in de gevels opgenomen om verstoring van buitenaf te voorkomen. Het daglicht valt voornamelijk binnen via de ramenstrook bovendaks.
De grote vergaderzalen zijn door een verschuifbare paneelwand samen te voegen en hier ontstaat door de aanwezigheid van vensters een meer naar buiten gericht karakter. Verder is er een jeugdruimte, consistoriekamer, keuken, werkkast, toiletten en bergruimte gepland.
De architect, ir. G. Tangerman van architectenbureau Tangerman en Gerritsma, beschrijft het uiterlijk van het gebouw als ingetogen en sober. Ofschoon traditionele uiterlijke kenmerken van een kerkgebouw ontbreken is het geheel met opvallende hellende daken toch herkenbaar.

Begin juli 1990 kon de bouw van start.


Op 29 september werd de "eerste" steen gelegd. De echte steen uit de zustergemeente Sollstedt is later ingebouwd. Deze was door de Oostduitse steenhouwer bewust niet op tijd geleverd, daardoor werd een vervangende steen onthuld.


De steenlegging werd gedaan door ds. De Groot en ds. Van den Peppel, de eerste dominees van de wijkgemeente Peelo/Marsdijk en ds. Hoeffert uit Sollstedt. Op de foto hieronder zijn de heren in gesprek met de heer Sportel van het stichtingsbestuur.


Op 17 januari 1991 kon de echte steen worden geplaatst


Op 9 oktober werd het hoogste punt bereikt. Tijdens de kerst van 1990 was de kerk glas en waterdicht.

De kerk is, volgens een artikel van ds. Y.C. de Groot in de kerkkrant van 12 april 1991,een gebouw dat aansluit bij de omgeving. Het gebouw laat geen constrasterend eigen gezicht zien omdat de gemeente "geheel anders" zou zijn dan de wereld. Aan de buitenkant is niets te zien van wat er binnen leeft maar een gebouw met een krachtige kerkelijke uitstraling heeft wellicht een hogere drempel voor niet-kerkelijke bezoekers. Het gebouw heeft een tamelijk bescheiden karakter wat bij de gemeente past. Geen toren want die "vermanenende vinger" van de kerk kan gemist worden als kiespijn.
De kerkzaal is een toevluchtsoord om de boze wereld te kunnen vergeten maar ook een oefenzaal waarin je toegerust wordt voor "buiten", een plaats waar mensen elkaar voor Gods aangezicht kunnen ontmoeten en zó Gemeente van Christus worden.

Vier maanden later, op vrijdag 12 april 1991, kon de kerk officieel in gebruik genomen worden. Op zaterdag was er een Open dag en op zondag 14 april werd in een overvol kerkgebouw de eerste kerkdienst gehouden.


Het meubilair op het Liturgisch centrum is ontworpen door gemeentelid Gerard Maring. De antipendia, de stola's en het wandkleed "De Imitatione Christi" zijn vervaardigd door gemeentelid Joost de Gruiter.


Een jaar later, op 7 april 1992, is aan de voorgevel de naam van de kerk in een kunstwerk geplaatst. Het kunstwerk is ontworpen door Erwin Somer uit Nijensleek en is tot stand gekomen met subsidie van de Provincie Drenthe.


Tijdens de bouw was al bekend dat er, om financiële redenen, niet direct een orgel geplaatst kon worden die bij de grootte van de kerkzaal paste. Daarom is de gemeente de eerste tijd begeleid op het orgel dat ook in de Scharmhof werd gebruikt.


Na een geslaagde financiële actie kon op 10 maart 1995 een nieuw orgel in gebruik genomen worden. Het Van Vulpen orgel uit 1980 is afkomstig uit de af te breken Gereformeerde Ontmoetingskerk uit Ridderkerk.
 

Hiermee werd de bouw en inrichting van de Opstandingskerk afgerond.