Wat doet de diaconie

De diaconie doet veel, zoals op deze site te lezen en te zien is.

De taak van diaconie is van oudsher het verzorgen van de minder bedeelden, zowel in de eigen (kerk-) gemeenschap als daarbuiten. De oorsprong daarvan ligt in de gezamenlijke vieringen van de maaltijd van de Heer; het avondmaal. In de eerste christengemeenten werd gezamenlijk gegeten. Arm en rijk brachten in wat zij hadden. Door gezamenlijk te delen had een ieder genoeg. Naar onze tijd vertaald heeft de diaconie de taak mensen praktisch te ondersteunen door te delen (geld, tijd, andere middelen).

Vanuit verschillende hoeken kan er een hulpvraag bij de diaconie binnenkomen. Bijvoorbeeld via de wijkmedewerkers, een ouderling of via de predikant. De diaconie bezoekt dan de hulpvrager en in samenspraak met de hulpvrager (en eventueel de familie) wordt er naar een oplossing gezocht.

Enkele voorbeelden zoals die in de praktijk voorkomen:

1. De predikant heeft regelmatig contact met een alleenstaande mevrouw in de wijk, met wie het niet goed lijkt te gaan (in financiële zin). Via de predikant komt het verzoek bij de diaconie terecht om eens te polsen en te vragen of de diaconie iets kan betekenen voor haar. Bij een bezoek aan deze mevrouw blijkt dat er dringend behoefte bestaat aan meubelen. De diaconie stelt wat geld beschikbaar om dit probleem op te lossen.
   Daarnaast heeft mevrouw veel moeite om rond te komen. Enige hulp bij het doen van inkopen zou voor haar erg fijn zijn. Hier komt de wijkmedewerker in beeld. De diaconie legt contact met de wijkmedewerker. Deze begeleidt de hulpvrager bij het inkopen van kleding en de dagelijkse boodschappen.
   Ook legt de medewerker van de diaconie contact met de eetgroep zodat de hulpvrager hieraan mee kan gaan doen.
   Naast dat er ook professionele hulp wordt geboden kan de diaconie dus een beetje extra hulp en aandacht geven om iemand te helpen om tot een grotere financiële zelfstandigheid te komen.
    
2. Een ouderling heeft al langere tijd contact met een dame in de wijk. Een alleenstaande mevrouw die slecht ter been is. Zij heeft weinig contacten en kan moeilijk ergens komen. Zij zou graag eens haar huis uit willen om ergens koffie te drinken, een bezoek aan de begraafplaats te brengen of zomaar een stukje autorijden. Er blijken hiervoor te weinig vrijwilligers te zijn bij de daarvoor bestemde instanties. Vanuit de diaconie wordt geregeld dat er in eerste instantie eenmalig begeleiding komt, zodat zij naar de begraafplaats kan. Dit kan mogelijk een vervolg krijgen door te zoeken naar mensen die in bezit zijn van een auto en die af en toe met haar mee zouden kunnen/willen ergens naar toe.

De diaconie houdt zich verder bezig met de onderwerpen zoals u deze links kunt zien en aanklikken voor meer informatie.